Een ict’er met ambitie

Toen de computers net in waren, was ik als klein jongetje al erg geïnteresseerd wat er allemaal bij komt kijken. Vroeger was het gebruik van de computer zo een uitzoekerij, laat staan de techniek en programma’s daarachter. Niemand die er eigenlijk over nadacht, behalve uiteraard de ICT’ers.

 

 

Ik wist al snel wat ik later wilde worden

Toen ik zo ongeveer 8 jaar oud was, was het heel normaal dat ieder gezin een computer had met een bureau, vaak stond deze dan ook bij vele in de woonkamer op een mooi plekje. Bij ons stond de computer in de hoek van de kamer, vlakbij de keuken. De spelletjes die je er op kon spelen waren erg indrukwekkend en de programma’s waren het einde. Nu, vele jaren later, is de computer van toen helemaal niks meer waard. Op school werd mij de vraag gesteld wat ik later zou willen worden, simpel, ik wilde computer man worden. Later werd mij verteld dat je dan een ICT’er wilde worden, wist ik veel.

 

Jaren later en nog dezelfde droom

Inmiddels ben ik al 4 jaar officieel ICT’er. Al hoewel ik een leuke baan heb gevonden en ik het heel erg goed kan vinden met mijn collega’s, vind ik het wel belangrijk om hoger op te komen. Mijn baas werkt hier graag aan mee en bood mij dan ook een ITIL training aan. In deze ITIL training leer je eigenlijk alles wat je nodig hebt als goede ICT’er. Je leert het optimaliseren van IT processen. Al ben ik daar al gedeeltelijk voor opgeleid, extra leren is nooit weg gelegd. Daarnaast kun je met het bezit van je ITIL certificaat bij een eventuele volgende werkgever je startsalaris veel hoger inzetten. Het schijnt zelfs de zijn dat dit gemiddeld 20 % zou schelen. En dat vergeleken met een paar honderd euro voor ITIL training. Daarnaast heeft mijn werkgever er ook veel aan hoor. Hij kan mij dan op moeilijke projecten zetten waar nog niet iedereen kennis van heeft.

 

Word ik voorgetrokken bij de baas?

Nee hoor, begrijp mij niet verkeerd. Je kon je zelf inschrijven voor de ITIL training en de baas heeft uiteindelijk beslist welke 5 werknemers deze training mochten volgen. Daar was ik er dus één van geworden. Mijn “maatje” van kantoor mocht de training ook doen. Altijd handig want dan kan je elkaar helpen als je iets niet begrijpt. Daarnaast woont mijn maatje om de hoek dus dat scheelt ook!

Geef een reactie